پژواک نیوز

پژواک نیوز ماخانومدران - سوره‌ای که زود رنجی را از ما می‌گیرد • پژواک نیوز

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۷

در مطلب قبلی با موضوعیت علل وتبعات صفت عیب جویی و تحقیر دیگران وعاملی که موجب تحقیر و خرد انجام گرفتن انسان طعنه خانوم می‌شود با عنوان خردانجام گرفتن انسان متلک گو!/حرف‌هایی که آتشت میخانومد اشاره انجامیم.

در ادامه ،این مطلب بر اساس آیات ابتدا تا انتهای سوره مبارکه همزه به اشکال و انواع بازگو انجامن عیوب دیگران را اشاره می کنیم .

سوره‌ای که زود رنجی را از ما میگیرد/عیوبی که تضمین نیست پیدا نکنیم!

 

قانون آینه بودن دیگران/عیوبی که تضمینی نیست پیدا نکنیم

وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ ﴿۱﴾ واى بر هر بدگوى عيبجويى (۱)

قانون آینه ها می گوید اگر عیبی در کسی دیدیم به حکم آینه بودنِ او برای ما، باید به دنبال آن عیب درخودمان بگردیم. خیلی وقتها مثل آن عیب در خودمان هم پیدا میشود، اما جور دیگری . پس دستی می کشیم و عیب خودمان را برطرف می کنیم و این می شود که ما رانجام گرفت می کنیم، شکوفا می شویم.

اگر هم مثل آن عیب را در خودمان پیدا نانجامیم، نیکو می دانیم که تضمینی نیست برای متداوم آن عیب را پیدا نکنیم، پس فکرمیکنیم و خودمان را افزایش آماده میکنیم، و جلوی خیلی از عیب ها و نقص ها را ازقبل می گیریم، این می شود که باز هم رانجام گرفت می کنیم وشکوفا می شویم.

وقتی نقصی را در دیگران می بینی معلوم نیست که ابداً درست دیده باشیم، ابداًً شاید شرایط او را درست درک نانجامه باشیم، و خلاصه خیلی اگر و اما و شاید دیگردر کار اســـــت، اما نواقص و اشتباهات خودمان را نیکو می دانیم بر ضعف خودمان به نیکوی واقفیم؛ پس این اســـــت که دیگر جایی برای عیب گرفتن از دیگران وجود ندارد.

تازه وقتی دیگران با کارهایشان عیب هایمان را به ما نشان می دهند و یا زمینه ایجاد آنها را برطرف انجام میدهند، دیگر جایی نمی ماند برای عیب جویی از آنها فقط می ماند یک مسأله و آن هم اینکه آیا ما هم برای دیگران آینه نیکوی هستیم؟  که اگر ما هم قانون آینه بودن را رعایت کنیم، آن وقت اســـــت که می شویم مؤمن! همان که آینه اســـــت برای برادر مؤمنش.

سوره‌ای که زود رنجی را از ما میگیرد/عیوبی که تضمین نیست پیدا نکنیم! 

 

خود را جای دیگران بگذار

وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ ﴿۱﴾ واى بر هر بدگوى عيبجويى (۱)

همه ما در موقعیت‌هایی بوده‌ایم که رفتار یا گفتار یک نفر، بد و پر عیب و ایراد به نظرمان برسد. آن رفتار، ممکن اســـــت واقعا عیب هم باانجام گرفت، اما نه آنقدر که ما فکر می کنیم! مثلا یک نفر می‌آید داخل مترو، هول می‌خانومد که زود روی صندلی بنشیند ،فکر می‌کنی: چه بی ملاحظه! چه خودخواه! حالا دو تا ایستگاه هم بایستی، نمی‌میری که!

دوربین را از خودت بردار بگذار روی او و بگذار روی محیط اطراف، حالا نیکوِ نیکو نگاه کن دو سکانس عقب‌ترمی رویم.

پایان شب روی پا ایستاده و کار انجامه، برسد خانه باید بایستد پای گاز و برای خواهر و برادرهای کوچکش غذا درست کند. اگر اینها را بدانی، هنوز هم به نظرت خودخواه و بی‌ملاحظه می‌رسد؟ باز هم کارش به نظرت یک عیب بزرگ می‌آید؟ بلند نمی‌شوی جایت را به او بدهی ؟! و هزاران اتفاقاق دیگر که درخانومدگیمان می افتد به نظرت اگر تو جای او بودی، ممکن نبود همین طوری بشوی؟

نگاه به آدم ها  هر چه که هستند با در نظر گرفتن پس‌زمینه اجتماعی و خانوادگی‌شان کمک می‌کند آنها را افزایش دوست داشته‌باشیم. بدی‌هایشان را از خودشان جدا ببینیم و فکر کنیم آنها هم می‌توانند نیکو باشند. و ما هم می‌توانیم بد بشویم و بد باشیم.