پژواک نیوز

پژواک نیوز ماخانومدران - ۵ ارزشی که باید به فرخانومدتان یاد بدهید • پژواک نیوز

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
پنج شنبه ۲۷ مهر ۱۳۹۶

 

۵ ارزشی که باید به فرخانومدتان یاد بدهید

بچه‌ها مثل اسفنج می‌مانند. نگاه می‌کنند و هر چه که در محیط‌شان باانجام گرفت را جذب می‌کنند، مخصوصاً از طریق دیداری و شنیداری.

اکثر کلمات و رفتارهای آنها ناشی از تقلید از والدین‌شان یا بزرگ‌ترهای دیگر در اطراف‌شان اســـــت.

خیلی وقت‌ها از کلماتی که از دهان آنها بیرون می‌آید حسابی شگفت‌زده می‌شوید و وقتی مدرسه را شروع می‌کنند، با تاثیرات همسالان‌شان بمباران انجام گرفته و دنیای امن و آسوده‌شان زیر و رو می‌شود.

اما اگر فرخانومدان‌تان را از همان ابتدا با ۵ مورد از حیاتی‌ترین ارزش‌ها آشنا کنید، می‌توانند به خود متکی انجام گرفته و خانومدگی شاد و آسودهی داشته باشند.

۱. صداقت

جایی در راه بزرگ انجام گرفتن، بچه‌ها دروغ گفتن را یاد می‌گیرند، حتی ممکن اســـــت آن را از والدین‌شان هم یاد نگرفته باشند.

تلویزیون، بچه‌های دیگر یا حتی بزرگ‌ترهای دیگر ممکن اســـــت باعث این نوع رفتارهای آنها انجام گرفته باشند.

حتی می‌تواند یک نوع مکانیزم دفاعی برایشان باانجام گرفت. اگر اهمیت صداقت را برایشان توضیح دهید و مطمئن‌شان سازید که متداوم برای شنیدن حرف‌های‌شان آماده‌اید، آن وقت برایشان در دسترس‌تر خواهید بود مخصوصاً زمان‌هایی که می‌دانند کار اشتباهی انجام داده‌اند.

خیلی از بچه‌ها به خاطر ترس از فریادهای والدین‌شان یا کتک خوردن می‌ترسند واقعیت را با والدین‌شان در میان بگذارند.

باید به آنها بفهمانید که رفتار بد آنها مطمئناً عواقبی خواهد داشت اما متداوم به خاطر اینکه شجاعت لازم برای گفتن واقعیت را داشته‌اند تحسین‌شان کنید.

از همه حیاتی‌تر اینکه شما هم باید خود فردی صادق باشید، زیرا اگر در شما بی‌صداقتی ببینند آنهاهم یاد خواهند گرفت.

۲. احترام

بچه‌ها احترام را از محیط خانه و خانواده‌شان یاد می‌گیرند. اگر بچه ها ببینند که شما به عنوان والدین چقدر محترمانه با هم رفتار می‌کنید، چقدر رفتارتان با خود آنها و بقیه افراد خانواده با ادب و احترام اســـــت، مطمئن باشید که از شما الگو برمی‌دارند.

بچه‌ها رفتارها را درست مثل کلمات تقلید می‌کنند. گفتن کلماتی مثل «خواهش می‌کنم»، «لطفاً»، «متشکرم» و «عذر می‌خواهم» در جلو آنها به آنها احترام و ادب را یاد می‌دهد.

همچنین باید به آنها یاد بدهید به بدن، اموال، نظرات و اعتقادات دیگران هم احترام بگذارند.

۳. قدرشناسی

نیکو می‌دانیم که چقدر آسوده ممکن اســـــت خانومدگی و آدم‌ها را کوچک بشماریم. آنقدر درگیر نقاط منفی خانومدگی خود می‌شویم که یادمان می‌رود برای نقاط مثبت آن شکرگزار باشیم.

به فرخانومدان‌تان یاد بدهید که هر روز حتی برای کوچک‌ترین چیزها شکرگزار باشند، چیزهای کوچکی مثل هوا یا یک لبخند از کسی.

به آنها یاد بدهید برای اینکه خانومده هستند، برای خانواده و دوستان‌شان، غذایی که می‌خورند، لباس‌های‌شان، سقف بالای سرشان و سلامتی‌شان قدرشناس باشند.

به آنها نشان دهید که هر روز برای آنها نعمتی اســـــت از جانب خداوند. حتی می‌توانید به آنها یاد بدهید که از نعمت‌هایی که خداوند به آنها بخشیده لیست تهیه کنند.

این کارها به آنها تعلیم می‌دهد که برای همه چیز باید شکرگزار باشند.

۴. سخاوت

ما در دنیای «من می خواهم» خانومدگی می‌کنیم. من، من، من! بچه‌ها هم در چنین دنیایی خانومدگی می‌کنند، اما لزومی ندارد که آنجا بمانند.

در سال‌های قبل از مدرسه بچه‌ها تقسیم انجامن را یاد می‌گیرند. اگر روی این مسئله در خانه تاکید شود، برای آنها دشوار نخواهد بود.

اینکه به آنها یاد بدهید به دیگران کمک کنند هم نوعی سخاوت و بخشندگی اســـــت، زیرا به آنها یاد می‌دهد که در وقت‌شان بخشنده باشند.

وقتی خودتان به نیازمندان لباس و غذا هدیه بدهید، آنها هم درک می‌کنند که باید بخشنده باشند.

۵. خاص بودن

بچه‌های کوچک موجودات سازگاری نیستند. هر کاری که دوست دارند را در هر زمان که دوست دارند و با هر کسی که دوست دارند انجام می‌دهند، اما هرچه سن‌شان بالاتر می‌رود، یاد می‌گیرند خودشان را با همسالان‌شان مقایسه کنند و تفاوت‌ها و شباهت‌های بین آنها را می‌بینند.

ممکن اســـــت تلاش کنند با آنچه که بقیه دارند یا انجام می‌دهند سازگار شوند یا ممکن اســـــت نفهمند دلیل بعضی افراد اینقدر با آنها فرق دارند.

باید به فرخانومدان‌تان یادآور شوید که از همان ابتدای کودکی خاص هستند. به آنها بفهمانید که فردیت آنها باعث خاص بودن‌شان اســـــت.

آنها را با تشویق کنید فردیت خودشان را از طریق علایق‌شان کشف کنند.

آنها را هم‌کلاسی‌ها یا دوستان‌شان مقایسه نکنید و برای‌شان توضیح دهید که بقیه آدم‌ها هم خاص هستند اما نباید به خاطر خاص بودن‌شان به طور متفاوتی با آنها برخورد شود.

ممکن اســـــت بچه‌ای بپرسد که دلیل یک نفر این شکلی اســـــت یا این‌طوری حرف می‌خانومد یا رفتار می کند.

برای‌شان توضیح دهید که دلیل آن فرد متفاوت اســـــت و بر روی خصوصیات خاص آن فرد تاکید کنید. این به آنها کمک خواهد انجام تفاوت‌های آدم‌ها را بپذیرند.